எண்ணங்களின் சாரல்...

கவித்துளிகளாக...

சனி, 14 நவம்பர், 2015

Posted by எண்ணங்களின் சாரல்...கவிதாயினி நிலாபாரதி at 12:06 PM

இதை மின்னஞ்சல் செய்க BlogThis!Xஸில் பகிர்Facebook இல் பகிர்Pinterest இல் பகிர்

கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக

புதிய இடுகை பழைய இடுகைகள் முகப்பு

இதற்கு குழுசேர்: கருத்துரைகளை இடு (Atom)

ரசிக்கும் உறவுகள்

தற்போது ரசிக்கும் பார்வைகள்...

என்னைப் பற்றி...

எண்ணங்களின் சாரல்...கவிதாயினி நிலாபாரதி: புதுக்கோட்டை, தமிழ்நாடு, India; அன்பில் அழுத்தமானவள் நேசிப்பில் நெஞ்சம் தொடுபவள்

எனது முழு சுயவிவரத்தைக் காண்க

அதிகம் ரசித்த கவித்துளிகள்...

முகமூடி மனிதர்கள்

நாடகம் முடிந்த பின்னும் கூட ஒப்பனைகலைக்காத உன் வேசம் நம்பவேமறுக்கிறது எத்தனைமுறை புரண்டழுதபோதும்! தேர்ந்தெடுக்கிறாய் தேவைக்களுக்கேற்ப பொ...
என்னைக்கண்டெடுத்தவன்

என் வானத்தில் எப்போதோ தோன்றவேண்டிய விடிவெள்ளியென நீ! நீல (ள)கடற்கரையில் காலருகேவந்து கட்டியிழுக்கமுயற்சிக்கும் பேரலைக்கு நடுவே என்னைமுத...
நீ சூழ் உலகு

கவிதையென்றால் கதவடைப்பவர்கள் மத்தியில் நீ ஜன்னல் திறக்கிறாய் ... என் வானம் விரியக்காண்கிறேன் நான்! யாருமற்ற ஓருலகில் யாவுமாகிறாய் நீர் ச...
ஜொலித்த வீதி

சிலநாட்களை சிந்தைகளில் மறக்கமுடியாது அப்படித்தான் நேற்றையபொழுதும், வீடுகளுக்கு பெயருண்டு. வீதிகளுக்கும் பெயருண்டு. வீதியே பெயராய் ஆனது வி...
வைகறைக்கு ஏன் அஸ்தமனம்

இனி எங்கு வைத்திருக்கபோகிறாய் உன் புன்னகையை? இந்த வீதியில் உனை பார்க்காமல் போன பொழுதுகள் இப்படி நிரந்தரமாகக்கூடும் என நினைக்கவேயில்லை...